کتاب البيوع 616

د انشورنس (بیمې) په اړه اسلامي لیدلوری: پوښتنه: د انشورنس (بیمې) په اړه د اسلامي شریعت نظر ولیکئ. (عبدالرحیم سیال، ) ځواب: د بیمې (انشورنس) پالیسي په مطلق ډول ناجایز او حرامه ده، که هغه د ژوند بیمه وي او که د کور او موټر؛ ځکه چې دا د قمار (جوې) او سود مجموعه ده. دلایل یې په لاندې ډول دي: ۱. د سود او قمار ترکیب: بیمه په خپل اصل کې د جوې او سود ګډوله ده او دا دواړه په اسلام کې حرام دي. که چېرې د ټاکلې مودې پوره کېدو مخکې د بیمه شوي کس مړینه یا د املاکو زیان پېښ شي، نو کمپنۍ تاواني کیږي. او که هغه خپلې ټولې قسطونه جمع کړي، نو کمپنۍ ته ګټه رسیږي. دا چا ته معلومه نه ده چې قسطونه به پوره ادا شي که نه (چې دا جوه ده). او سود ځکه دی چې که بیمه لرونکی خپلې ټول قسطونه جمع کړي، نو هغه ته د خپلې جمع کړې پیسې سربېره نوره ګټه هم ورکول کیږي، حال دا چې قرآن کریم فرمایي: "فَلَكُمْ رُءُوسُ أَمْوَالِكُمْ" (ستاسو لپاره یوازې ستاسو اصلي مال دی). ۲. د شرعي میراث د نظام ګډوډول: د بیمې له امله د وراثت شرعي نظام له منځه ځي؛ ځکه چې د بیمې پیسې د کس له مړینې وروسته یوازې هغه چا ته ورکول کیږي چې ده نومولی وي، حال دا چې هر شرعي وارث په میراث کې حق لري. هغه کار چې د کتاب او سنت نظام درهم برهم کړي، څنګه جایز کېدلی شي؟ ۳. پر توحید د ایمان غوښتنه: پر توحید د ایمان غوښتنه دا ده چې انسان جایز او شرعي اسباب وکاروي او د راتلونکي حالات الله تعالی ته وسپاري. خو بیمه له دې حقیقت څخه د تېښتې لاره ده، ځکه هغوی مخکې له مخکې د پېښو او حادثو لپاره په ناجایزو لارو چمتووالی نیسي. ۴. د نبوي دورې بېلګه: نبي کریم ﷺ او د هغه اصحاب رضی الله عنهم هم په دې نړۍ کې اوسېدلي، اولادونه، جایدادونه او املاک یې درلودل، خو هغوی هیڅکله د داسې ناجایزو "تحفظاتو" (بیمو) اهتمام نه دی کړی. د بیمې کمپنۍ وايي چې موږ پیرودونکی په نفع او تاوان کې شریکوو، دا خبره سمه نه ده. که څه هم کمپنۍ په دې پیسو تجارت کوي، خو هغوی پیرودونکي ته له مخکې ټاکل شوې ګټه ورکوي، او له اصلي مال څخه زیاته هره ټاکل شوې ګټه "سود" دی. دا هم معلومه ده چې بیمه کمپنۍ دا ټوله سرمایه نورو ته په سود ورکوي، یو څه یې پخپله خوري او یو څه د پیرودونکي په حساب کې ليکي. خلاصه: د بیمې پالیسي ناجایزه او حرامه ده او په کتاب او سنت کې د هغې د جواز هیڅ دلیل نشته.