عقايد 277

ناجایز او غير مشروع وسیله: د پورته بیان شويو جواز لرونکو وسیلو پرته که د وسیلې لپاره بل هر ډول طریقه غوره شي، نو دا به ناجایز وي؛ لکه د مړو څخه دعا غوښتل او شفاعت غوښتل، او د رسول الله صلی الله علیه وسلم د لوړې مرتبې په وسیله توسل کول او نور. د ناجایزو توسلونو بېلابېل ډولونه دي، چې په لاندې ډول دي: له مړو څخه غوښتنه کول: ځکه چې مړی د دعا کولو وس نه لري، لکه څنګه چې دا وس یې د ژوند پر مهال درلود، نو له مړو څخه د شفاعت غوښتنه هم روا نه ده. ځکه چې حضرت عمر بن الخطاب، حضرت معاویه او نور صحابه کرام به د وچکالۍ پر مهال د استسقاء لپاره داسې چا ته ورتلل چې ژوندی و، لکه حضرت عباس رضی الله عنه، حضرت یزید بن الأسود او نور... مګر صحابه کرامو کله هم د رسول الله صلی الله علیه وسلم تر وفات وروسته نه د هغه د قبر مبارک مخې ته او نه هم له لیرې څخه د استسقاء لپاره غوښتنه کړې، بلکې ژوندیو کسانو ته تللي، لکه حضرت عباس رضی الله عنه، یزید بن الأسود او نور. همداراز، په یوه موقع کې حضرت عمر رضی الله عنه داسې دعا وکړه: "اې الله! موږ به مخکې ستا تقرب د خپل نبي صلی الله علیه وسلم په وسیله غوښت، تا به موږ ته باران راولېږه؛ اوس موږ ستا تقرب د خپل نبي د تره (حضرت عباس) په وسیله غواړو، نو ته موږ ته باران راولېږه." دلته حضرت عمر رضی الله عنه د رسول الله صلی الله علیه وسلم تر وفات وروسته د هغه پر ځای د حضرت عباس رضی الله عنه توسل اختیار کړ، ځکه چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم تر وفات وروسته د هغه په وسیله توسل کول روا نه وو. صحابه کرامو کولی شوای چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم د قبر مبارک مخې ته راشي، او د هغه د لوړې مرتبې په وسیله له الله تعالی څخه غوښتنه وکړي، خو ځکه چې دا کار روا نه و، نو صحابه کرامو هیڅکله داسې ونه کړل. نو، کله چې صحابه کرامو داسې ونه کړل، له دې څخه څرګندیږي چې د مړو توسل کول صحیح نه دي، نه د هغوی د دعا په وسیله او نه هم د هغوی د شفاعت په وسیله. که چیرې په توسل، شفاعت او دعا کې مړی او ژوندي برابر وای، نو صحابه کرام به هیڅکله رسول الله صلی الله علیه وسلم نه وای پرې ښودلی او د هغه تره حضرت عباس رضی الله عنه ته به نه ورتلل، حال دا چې حضرت عباس هیڅکله د رسول الله صلی الله علیه وسلم د لوړې مرتبې ته نه شي رسېدلای.