عقايد379

( د امام اسماعيل دهلوي د کلام دوام له کتاب تقوية الإيمان نه، د ابو الحسن الندوي له ژباړې سره) او دا ټول د جاهليت عادتونه دي، او که دوی د الله د کلام (قرآن) او د هغه د رسول ﷺ د سنتو سره ريښتینی اخلاص درلودای، او د حقيقت پلټنه یې کړې وای، نو پوه شوي به وای چې دا هماغه تأويلونه او دليلونه دي چې د جاهليت عربو کافرانو د رسول الله ﷺ په زمانه کې پرې ټينګار کاوه او د هغه ﷺ سره یې پرې بحثونه کول، خو الله تعالی دا له هغوی نه ومنله، بلکې هغوی یې پدې اړه دروغجن وبلل، چنانچه الله تعالی په سورة یونس کې فرمایي: ﴿وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَـٰؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِندَ اللَّهِ ۚ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ﴾ [سورة يونس: ۱۸] یعنې: «هغوی د الله پرته داسې شيان لمانځي، چې نه زیان ورکولی شي او نه ګټه، او وايي: دا زموږ شفاعت کوونکي دي د الله په نزد. ووايه: آیا تاسو الله ته هغه څه ورښيئ چې نه په اسمانونو کې پېژندل شوي او نه په ځمکه کې؟ پاک او لوړ دی هغه له هغه څه نه چې دوی یې شریکوي.» موږ له دې آيت نه دا زده کړل چې نه په آسمان کې شته څوک، او نه په ځمکه کې، چې د چا لپاره شفاعت وکړای شي، یا د هغه شفاعت ګټه ورکړي چې خلک يې شفاعت غواړي. حتی د انبیاؤ شفاعت هم یوازې د دوی د رب په اجازه سره ترسره کېږي، او هغوی هم یوازې د هغه چا لپاره شفاعت کوي چې الله پرې خوښ وي. الله تعالی فرمايي: ﴿وَلَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَىٰ وَهُم مِّنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ﴾ [سورة الأنبياء: ۲۸] یعنې: «هغوی شفاعت نه کوي، مګر د هغه چا لپاره چې الله خوښ کړی وي، او دوی د الله له وېری ويرېدونکي دي.» نو که څوک هغوی (انبیاء، اولياء...) ته غږ کوي، يا يې په نوم فرياد کوي، او که يې غږ نه کوي هم، هېڅ به نه ترسره کېږي، مګر هغه څه چې الله وغواړي او امر پرې وکړي. کتاب: عقيدة الإمام ابوحنیفه رحمه الله