عقايد380

د جاهليت د دورې د مشرکانو د شرک او ګمراهي حقيقت: همدارنګه دا هم څرګنده شوه چې هغه کافران چې د نبي ﷺ په زمانه کې وو، هغوی هېڅکله خپلو معبودانو ته د الله ﷻ برابر مقام نه ورکاوه، نه يې هغوی د الله ﷻ په کچه ګڼل. بلکې دوی دا منله چې دغه معبودان د الله ﷻ مخلوق دي. هغوی هېڅکله دا عقيده نه لرله چې د دوی معبودان دې د الله ﷻ په شان قدرت او ځواک ولري، یا دې الله ﷻ سره برابر وي. نو د دوی کفر او شرک يوازې په دې کې و، چې دوی به خپلو معبودانو ته ندا (غږ کول، دعا کول) کاوه، نذرونه (منتونه) به یې د دوی لپاره کول، قربانۍ به یې د دوی په نوم ذبح کول، او دوی به يې د الله ﷻ شريکان او سفيران ګڼل. نو که څوک نن هم له کوم چا سره هماغسې چلند کوي لکه څنګه چې کافرانو له خپلو معبودانو سره کاوه — که څه هم دا مني چې هغه مخلوق او د الله بنده دی — نو دا کس به د شرک په برخه کې له ابو جهل سره برابر وي.