عقايد383

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد، وعَلَى آلِهِ وأصحابه ومن تبعهم بإحسان إلى يوم الدِّينِ، أَمَّا بعد: نو دا د دې پیغام پیل، یو داسې پیغام چې له الفاظو نه کوچنی ښکاري، خو له معنا او مضمون نه لوی او ژور دی. او د دې پیغام منځپانګه دا ده: د اهل سنت والجماعت عقيده ده د الله جل جلاله په صفاتو کې، او همدارنګه په اخرت باندې د عقيدې په اړه، او هغه څه چې راتلونکی به ذکر شي، که الله وغواړي. او پوه سه چې علماوو رحمه‌ الله، توحيد یې پر درېو برخو وېشلی دی: ١ ـ د ربوبيّت توحيد (يعنې دا عقيده لرل چې الله جل جلاله د هر څه خالق، مالک، او مدبّر دی). ٢ ـ د الوهیت توحيد (يعنې دا چې یوازې الله جل جلاله د عبادت وړ دی). ٣ ـ د اسماء او صفاتو توحيد (يعنې دا عقيده لرل چې الله جل جلاله ځانګړي نومونه او صفات لري، چې هېڅوک پکې د هغه سره شریک نه دی). علماو دا وېش د قرآن د مطالعې، استقراء او د ځینو آيتونو د معنا پر بنسټ کړی، لکه دا آيت: ﴿رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهِ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا﴾ [مريم: ۶۵] نو دا مبارک آيت د توحيد درې واړه ډولونه رانغاړي: د الله تعالی دا قول: ﴿رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا﴾ دا د ربوبيّت توحيد ته اشاره ده؛ یعنې الله د هر څه خالق او مدبّر دی. او دا قول یې: ﴿فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهِ﴾ دا د الوهيت توحيد ته اشاره ده؛ یعنې یوازې الله عبادت ته لائق دی. او دا قول یې: ﴿هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا﴾ دا د اسماء او صفاتو توحيد ته اشاره ده. یعنې دا آيت دا ښيي چې الله جل جلاله یواځېنی رب، معبود، او د ځانګړو نومونو او صفاتو څښتن دی، او له ده سره هېڅوک په دې برخو کې شریک نه دی. کتاب: شرح عقيدة اهل السنة والجماعة